Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Rugi Tak Belajar Main Badminton Awal-Awal: Penyesalan Seorang "Abang Long" Yang Dah Mula Pancit!

Assalamualaikum dan salam smash ke dada buat semua hantu badminton kat luar sana! Selamat datang kembali ke BadmintonKini.com, satu-satunya blog yang lebih banyak membebel pasal badminton daripada buat analisis taktikal yang pening kepala. Hari ni aku rasa macam nak meluah sapa sikit. Sambil-sambil aku urut betis aku yang tengah krem lepas main game dua set tadi, terlintas satu benda dalam kepala otak aku.


"Kenapalah aku tak belajar main badminton betul-betul masa aku kecik dulu?!" Sumpah weh, rasa rugi gila. Kalau lah masa umur 7 tahun dulu aku dah tahu cara pegang raket yang betul, bukannya pegang macam pegang sudip nak goreng telur, mungkin sekarang aku dah jadi pencabar terdekat Viktor Axelsen. Eh, melampau sangat ke angan-angan aku tu? Hahaha. 


Tapi serius, hari ni aku nak borak pasal kenapa kita (terutamanya aku) rasa rugi gila tak start sukan ni awal-awal.


Rugi Tak Belajar Main Badminton Awal-Awal Penyesalan Seorang Abang Long Yang Dah Mula Pancit!



Stamina Dah Macam Kereta Kancil Turbo (Tapi Turbo Rosak) Benda paling nyata sekali bila kau baru nak start main badminton secara serius masa umur dah "senja" (senja lah sangat, baru masuk 30-an pun dah rasa macam 60-an) ialah stamina. Masa aku tengok budak-budak sekolah rendah berlatih kat gelanggang sebelah, aku rasa macam nak menangis. Diorang lari sana, lari sini, jump smash berkali-kali, lepas tu muka rileks je macam tak ada apa-apa.


Aku pulak? Baru buat footwork dua tiga langkah nak ambik bola drop shot, nafas aku dah bunyi macam enjin lori hantu naik bukit. Penat dia lain macam weh! Kalau aku belajar awal-awal dulu, paru-paru aku mungkin dah biasa dengan rentak ni. Ini tak, baru main 5 minit, mata dah berpinar-pinar cari tong oksigen.


Bila kau mula awal, badan kau dah auto-adjust. Otot jantung kau kuat, stamina kau terbina secara natural. Sekarang ni, aku nak bina stamina balik, rasa macam nak kena panjat Gunung Kinabalu hari-hari. Itulah sebabnya aku kata rugi. Kalau start awal, sekarang ni aku mungkin tengah "tapau" member-member opis aku dengan sekali nafas je.


Teknik "Backhand" Yang Tak Pernah Menjadi.. Korang perasan tak, kalau budak-budak yang belajar dari kecik, diorang punya backhand clear punya la jauh. Sampai ke baseline belakang tu bola diorang pergi. Senang je diorang buat, macam tak guna tenaga pun.


Aku pulak? Setiap kali bola datang ke arah backhand, aku dah mula cuak. Aku punya backhand selalunya berakhir dengan bola tu sangkut kat jaring, ataupun bola tu melambung tinggi tapi jatuh kat tengah gelanggang sendiri. Senang-senang je kena smash dengan lawan. Malu weh!


Masalahnya, bila dah tua-tua baru nak belajar grip yang betul, tangan ni rasa keras macam kayu kayan. Nak pusingkan thumb tu kat bevel raket pun rasa macam nak patah jari. Kalau belajar masa kecik, urat saraf kita masih lembut, senang nak bentuk. Sekarang ni, urat aku dah keras macam kabel pencawang elektrik. Nak buat wrist action pun bunyi "kruk krak kruk krak". Rugi, memang rugi!


Footwork Macam Robot Rosak Atas Gelanggang... Ini lagi satu hal. Badminton ni bukan pasal tangan je, tapi pasal kaki. Footwork tu kunci segala-galanya. Budak-budak yang masuk akademi dari umur 6 tahun, jalan diorang atas gelanggang tu macam menari balet. Licin, kemas, dan efisien. Diorang tahu bila nak cross step, bila nak chasse.


Aku? Aku atas gelanggang macam robot yang dah habis bateri. Kadang-kadang kaki kanan dengan kaki kiri boleh bergaduh, lepas tu tersadung sendiri. Pernah sekali tu, aku punya footwork punyalah "hebat" sampai aku terpusing 360 darjah sebab nak kejar bola lob. Member aku semua gelak guling-guling.


Belajar footwork masa dah berumur ni memang mencabar sebab otak kita dah banyak sangat fikir pasal bil elektrik, bil air, dan kerja opis. Nak fokus kat langkah kaki tu rasa macam nak kena buat pengiraan kalkulus. Kalau dari kecik dah belajar, footwork tu dah jadi muscle memory. Tak payah fikir pun kaki dah jalan sendiri.


Koordinasi Mata Dan Tangan Korang perasan tak, budak-budak kecik kalau main, diorang boleh nampak bola tu dalam slow motion? Bola laju macam mana pun, diorang boleh defend. Aku pulak, kadang-kadang bola dah lepas, baru aku nak hayun raket. "Eh, mana bola tadi?" Rupa-rupanya bola dah jatuh kat belakang. Koordinasi mata dengan tangan aku ni dah mula ada delay. Macam main game tapi internet ping tinggi.


Kalau kita main badminton dari awal, reflex kita akan jadi tajam gila. Kita boleh baca arah bola sebelum lawan hayun raket lagi. Sekarang ni, aku cuma mampu baca doa je supaya bola tu tak kena muka aku. Hahaha. Memang rasa rugi sebab reflex ni benda yang kena asah lama. Bukannya hari ni main, esok terus jadi ninja.


Kos Rawatan Urut Dan Minyak Angin, Ini part yang paling "sakit". Kalau kau mula main badminton masa dah berumur tanpa asas yang kuat, kau sebenarnya tengah melabur duit kat tukang urut. Lepas setiap kali main, aku punya rutin wajib ialah sapu minyak gamat, minyak hitam, minyak kapak, semua jenis minyak lah kat bahu dengan lutut.


Masa kecik dulu, jatuh parit pun bangun balik terus lari. Sekarang ni, tersalah pusing sikit masa nak ambik bola, seminggu jalan terhencut-hencut macam penguin. Belajar badminton awal bermaksud kita belajar cara gerak yang betul untuk elakkan kecederaan. Kita tahu macam mana nak landing lepas jumping, macam mana nak hayun raket tanpa mencederakan rotator cuff bahu kita.


Sekarang, setiap kali aku nak beli raket baru, aku kena fikir dua kali. "Duit ni nak beli raket ke nak simpan buat pergi fisioterapi?" Hahaha. Penyesalan itu memang selalu datang lambat, kan?


Mentaliti Dan "Game Sense".. Satu lagi benda yang rugi kalau tak mula awal ialah game sense. Macam mana nak baca permainan lawan, bila nak bagi bola netting, bila nak flick service. Budak-budak yang dah biasa main tournament dari kecik, mental diorang kental. Diorang tahu macam mana nak kawal tekanan bila point tengah rapat.


Aku pulak, kalau point dah 20-20, tangan aku dah mula menggigil macam kena parkinson. Nak buat service pun bola boleh sangkut jaring sebab nervous. Game sense ni datang dari pengalaman beribu-ribu jam atas gelanggang. Kalau aku mula awal, mungkin sekarang aku dah ada "instinct" pembunuh atas gelanggang. Sekarang ni, "instinct" aku cuma nak cepat habis main sebab nak pergi makan mamak lepas game.


Tapi... Tak Ada Istilah Terlambat! Okeylah, walaupun aku membebel panjang pasal penyesalan ni, aku tak nak lah korang yang baru nak mula tu rasa down. Walaupun kita rugi tak mula awal, tapi lagi rugi kalau kita langsung tak mula!


Badminton ni sukan yang sangat bagus untuk sosial. Kat gelanggang lah aku jumpa macam-macam jenis orang. Ada yang jenis "smash" tak hingat dunia walaupun bola tu tanggung kat jaring. Ada yang jenis "champion" tapi bila main sebenarnya "kaki bangku". Semua ni buatkan hidup kita lebih warna-warni.


Walaupun aku pancit, walaupun backhand aku ke laut, walaupun footwork aku macam robot rosak, aku tetap enjoy. Sebab apa? Sebab kepuasan bila raket kau kena tepat kat sweet spot bulu tangkis tu, bunyi "Pop!" dia tu... pergh, lebih sedap dari bunyi mesej masuk gaji weh!


Jadi, buat korang yang tengah baca ni, terutamanya yang rasa "dah tua" atau "tak reti main", jangan fikir banyak. Pergi cari raket (raket murah pun tak apa, jangan beli raket Yonex harga RM800 tapi main sebulan sekali), cari member yang sama-sama "noob", dan pergi sewa court.


Rugi tak mula awal tu memang betul, tapi jangan biarkan penyesalan tu buat korang terus duduk depan TV makan kerepek. Pergi keluar, peluh sikit. Biarlah kita kena bahan dengan budak-budak sekolah, janji kita ada usaha nak sihat.


Lagi satu, kalau korang ada anak ke, adik kecik ke, hantarlah diorang pergi kelas badminton. Jangan jadi macam aku ni. Biar diorang belajar asas yang betul dari awal. Mana tahu, salah sorang daripada diorang tu lah pengganti Lee Zii Jia atau Ng Tze Yong satu hari nanti? Masa tu, bolehlah korang bangga cakap, "Haa, ni hasil aku baca blog BadmintonKini.com lah ni!"


Terima kasih sebab sudi baca bebelan aku yang panjang berjela ni. Aku harap korang terhibur. Sekarang ni aku nak sambung urut betis aku ni, rasa macam dah nak krem balik dah. Korang pulak macam mana? Ada rasa rugi tak mula main awal-awal? Atau korang memang dah otai dari kecik? Cuba share sikit pengalaman korang kat ruangan komen bawah. Kita sembang santai-santai.


Jumpa lagi kat artikel seterusnya! Chow dulu!

Catat Ulasan for "Rugi Tak Belajar Main Badminton Awal-Awal: Penyesalan Seorang "Abang Long" Yang Dah Mula Pancit!"